En wie ben ik dan wel? Ignace Frénay. Met pensioen sinds januari 2020, na 23 jaar predikant te zijn geweest in Winsum; voor die tijd 14 jaar verbonden geweest aan het Parcivalcollege in Groningen: schoolleiding (financiën) en docent. Van oorsprong een beta-opleiding, later theologie  (Radbouduniversiteit en PThU) en frans. Ook nog wetenschappelijk medewerker geweest aan de RUG (vraagstukken van oorlog en vrede). Ben veel in kloosters geweest. Karate 1e dan. Trainingsacteur Verbale agressie. Bijzondere belangstelling voor religie en psycho(patho)logie.  Zie verder de pagina over ’t Hogelaand.

En hier mijn  Blog, “losse gedachten”, voornamelijk  teksten van 2014 – 2016, met vanaf nu af en toe iets nieuws.



Op 19 januari 2020 nam ik afscheid als predikant van de
Protestantse Gemeente Winsum-Halfambt

Foto: Hessel Velzen

Mijn afscheid kon ik vier maanden eerder vieren dan gepland, dankzij het pensioenaccoord; anders was het half mei geworden en was het – met dank aan het Virus – niet doorgegaan. Daarom eerst een kleine reflectie.

 

Le sort de tous est dans les mains de tous “, hoorde ik een Franse arts zeggen: Het lot van allen ligt in handen van allen. Voor het eerst in de wereldgeschiedenis ondergaat iedereen hetzelfde lot. Dat wás al zo, maar nu realiseren we het ons pas: de onderlinge afhankelijkheid, de onbegrijpelijke kloof tussen rijk en arm, de uitbuiting van de aarde.

Dit tijdperk is behalve een crisis ook een kans. En God in dit alles?   Samuel Lee werd hierover geinterviewd in Trouw (28 maart 2020). Als ik  moest preken  zou zijn boodschap de mijne zijn…. 


En dan nu een terugblik op mijn afscheid van 19 januari: het was een bijzondere dag! In het kerkblad (‘Klankbord’) van januari/februari was al een  ‘Nawoord’ en een Afscheidsinterview opgenomen.  Toen de grote dag naderde kwam Alje van Bolhuis langs om mij te interviewen voor Mannen bie Pad, op de site Grandioos Groningen. Ook in de Ommelander Courant verscheen een uitgebreid interview , en zelfs RTV Noord kwam langs, voor een item op  NoordVandaag.


De dag zelf kwam natuurlijk de gewone Kerkgroet uit, terwijl er al eerder een  uitnodiging de deur uit was gegaan.  Voor wie het wil (her)beleven: hier zijn een video-opname van de dienst en een geluidsopname van het middagprogramma, plus de fantastische foto’s die Riet Michel die dag gemaakt heeft, en waarvan ik een prachtig album heb gekregen:


De liturgie kun je downloaden, net als de tekst van de afscheidspreek. Aan het eind van de middag sprak ik een dankwoord uit, gefilmd door Ricardo Froncek. Ook kon iedereen een exemplaar meenemen van mijn zgn. Dagboek: een hilarische compilatie uit mijn privé-leven, inclusief de onvermijdelijke Drs. de Dupe.


Overdonderd door de warmte en hartelijkheid van die dag, schreef ik in de kerkgroet van 26 januari:

In het Klankbord van maart/april staat een uitgebreidere terugblik op het afscheid.


Inmiddels heb ik  (een keuze uit) mijn verzamelde preken uitgegeven. Je kunt ze hier downloaden.  Ook deel II is inmiddels uit. Mocht je ze ergens willen gebruiken, geen probleem. Wel graag bronvermelding plus een berichtje aan mij.


Als toegift een legendarische Pinksterpreek uit 2006, ook opgenomen in deel II van de Verzamelde Preken:

waarbij moet worden aangetekend dat de ‘Dominee Jansen’ uit de anecdote waar ik mee begin uiteraard NIET mijn gewaardeerde collega ds. Harmen Jansen is: die was toen nog helemaal niet in beeld!